Jæja skvísur mínar, ég hef bara ekkert nennt að blogga síðustu
daga. Kláraði samt verkefnið mitt í dag þannig að núna hef ég tíma
fyrir eitthvað tölvustúss annað en skóla.
Haldið ekki að kallinn minn sé kominn heim, búinn að rústa
íbúðinni (reyndar til þess að andurbæta), það er svefnsófi á
ganginum mínum, eitt herbergið galtómt og nýmálað. Hann ákvað að
þetta þyrfti að gerast fyrir jól. Þessi elska, getur ekki setið
kyrr lengur en í 5 mín.
Svo er uðrún líka komin norður og þvílíkur léttir að vera búin
að fá hana heim aftur. Ég áttaði mig ekki á því hvað ég saknaði
hennar mikið fyrr en hún kom heim aftur. Svona er þetta víst, þegar
það slaknar aðeins á hjá manni þá vill maður hafa þá nánustu nálægt
sér.
En þá er komið að spakmælinu, ég gleymdi því víst í gær og ég
held nefnilega fyrradag líka....
Við
teljum, okkur trú um að lífið verði betra eftir að
við:
göngum
í hjónaband, eignumst barn og síðan þegar við eignumst
annað
barn.
Síðan verðum við ómöguleg yfir því að börnin eru enn svo
ung
og
teljum að við verðum miklu ánægðari er þau
eldast.
Þegar
það gerist verðum við pirruð á því að þurfa að takast á
við
unglingana okkar og teljum okkur verða ánægðari
þegar þeir vaxa upp
úr því
aldursskeiði. Við teljum okkur trú um að við munum öðlast
meiri
lífsfyllingu loksins þegar: maki okkar tekur sig
taki, þegar við fáum betri
bíl,
þegar við komumst í almennilegt frí eða þegar við setjumst í
helgan.
stein.
Sannleikurinn er sá að það er ekki til betri tími
til að verða
hamingjusamur heldur en einmitt núna!.... Því ef
ekki núna,
hvenær
þá?
Lífið
er alltaf fullt af vandamálum.
Það er
best að horfast í augu við það og ákveða að vera
Hamingjusamur
þrátt
fyrir það. Alfrd D. Souza sagði eitt sinn: “Lengi vel fannst
mér
alltaf
sem lífið væri rétt að byrja þetta eina sanna líf. En það var
alltaf
eitthvað sem stóð í vegi fyrir því, eitthvað sem
þurfti að yfirstíga fyrst,
einhver ókláruð mál, tími sem þurfti að eyða í
eitthvað, ógreiddar skuldir.”
Síðan
myndi lífið byrja.
Dag
einn rann það upp fyrir mér að allar þessar hindranir voru
lífið
sjálft.”Þetta viðhorf hjálpar okkur að skilja að
það er engin leið að
hamingjunni.” Hamingjan er leiðin. Njótum hverrar
stundar sem við
eigum.
Njótum hennar enn frekar þegar okkur tekst að deila henni
með
öðrurm
sem er nógu sérstakur til að verja tíma okkar með … og
munum,
að
tíminn biður ekki eftir neinum.
Hættu
að bíða þar til þú hefur lokið námi eða þar til þú hefur hafið
nám,
þar til
þú hefur misst fimm kíló eða bætt á þig fimm kílóum, þar til
þú
hefur
eignast börn eða þar til þau flytjast að heiman, þar til þú
byrjar að
vinna
eða þar til þú sest í helgan stein, þar til þú giftist eða þar
til þú
skilur,
þar til á föstudagskvöld, þar til á sunnudagsmorgunn, þar
til þú færð
þér
nýjan bíl eða hús, þar til þú hefur borgað upp bílinn eða húsið,
þar til í
vor,
þar til í sumar, þar til í haust, þar til í vetur, þar til lagið
þitt byrjar,
þar til
þú ert búin að fá þér í glas, þar til runnið er af þér, þar til
þú deyrð,
þar til
þú fæðist á ný ...til þess eins að ákveða að það er enginn tími
betri
til að
vera hamingjusamur en einmitt núna! Hamingjan er ferðalag
ekki
áfangastaður Til umhugsunar að lokum! “Sinntu
starfi þínu eins og þú
þarfnist ekki peninganna.”
“Elskaðu eins, og þú hafir aldrei verið
særð(ur).”
“Dansaðu eins og enginn sjái til
þín.”
En þar sem að þið nennið örugglega ekki að lesa þetta allt þótt
að þetta sé svo satt allt sem að stendur þarna þá ætla ég að láta
þetta duga fyrir því sem ég gleymdi sem og deginum í dag.
kveðja úr engum snjó og endalausri rigningu, Heiða.